< terug naar het weblog overzicht

CocoRosie en de 'hel van Jipsinghuizen'

1 mei 2008, 15:07

Format GAVA spin off

Op Koninginnenacht was ik, met Mark Hospers en zijn vriendin Maryanti, in het concertgebouw in Amsterdam voor een speciaal concert. Dit was onder andere bedoeld om jongeren naar het concertgebouw te krijgen en dat is aardig gelukt. Ik weet natuurlijk niet hoe oud het gemiddelde publiek daar normaal is, maar nu lag dat in ieder geval rond de dertig jaar met uitschieters naar beneden en naar boven.
Om dit voor elkaar te krijgen was CocoRosie uitgenodigd om samen met het Koninklijke Concertgebouw Orkest (KCO) een aantal stukken uit te voeren van modern klassieke componisten als Charles Ives, Györgi Ligeti, Arvo Pärt. en natuurlijk van Cocorosie zelf. De enthousiaste dirigent was Susanna Mälkki.

Het concertgebouw (foto R. Duursma - Sony Ericsson W810i)

Wat heeft bovenstaande nu met het GAVA te maken? Welnu, doordat Bianca Casady van CocoRosie door Kie Ellens is uitgenodigd als Artist in Residence in het Wallhouse #2 konden wij, d.w.z. Frank Schaap en Mark Hospers in eerste instantie, contact met haar maken om haar te vragen of zij in de geest van Format GAVA iets met ons beeldmateriaal wilde doen. Nu ze er toch is...

Zij reageerde vrij enthousiast aangezien ze iets met video van plan was voor het CocoRosie concert in het concertgebouw. Ze kwam een paar dagen later op bezoek bij GAVA met Eliza Douglas, een Amerikaanse kunstenaar die mee ging werken aan de video's voor het concertgebouw. Na een gesprek van ongeveer anderhalf uur en natuurlijk een kleine rondleiding door het gebouw van de Groninger Archieven, had ik een aardig idee wat voor soort materiaal Bianca Casady zocht. Uiteindelijk hebben we redelijk breed materiaal aangeleverd met de nadruk op intimiteit en familieleven.

CocoRosie en het orkest

Met dat materiaal is Casady op een hele creatieve manier bezig gegaan en het resultaat heb ik mogen aanschouwen in een anderhalf uur durend concert dat voor wie er bij was een mooie symbiose was van modern klassiek en de vreemde urban sprookjespop van CocoRosie. Het was erg leuk dat er een livestream te volgens was, die nog werkte ook naar ik heb gehoord, maar live een orkest meemaken van dit formaat, de geluidstrillingen van het hout en het koper ervaren is toch anders dan vanaf livestream, cd of vinyl, een aanrader. Deze livestream komt overigens vanaf 6 mei on demand beschikbaar vanaf de website van het concertgebouw.

Koninklijk Concertgebouw Orkest en CocoRosie
(foto R. Duursma - Sony Ericsson W810i)

Veel GAVA materiaal gebruikt

Aanvankelijk was er sprake van dat er maar bij twee stukken beeldmateriaal van GAVA gebruikt zou worden, maar dat werden er uiteindelijk zeven. Het was bijzonder om je eigen collectie op zo'n podium terug te zien, al is familieleven niet aan grenzen gebonden en voor iedereen herkenbaar.
Een mooi moment was toen een film bijna in zijn geheel onbewerkt werd vertoond bij een stuk van naar ik meen Arvo Pärt. Deze film uit 1932/33 laat mensen zien die in 1859 geboren zijn, een familie uit Oost-Groningen, verder komt er een stoomtrein voorbij en uiteindelijk ook nog de 'hel van Jipsinghuizen', een werkverschaffingskamp in Oost-Groningen tussen 1924 en 1939. Prachtige beelden van mannen die in een duister verleden noest arbeidden in de donkere schaduwen van dit 8mm materiaal.

In de nazit heb ik nog even met Bianca Casady gepraat en ze was zelf ook erg tevreden over het resultaat, dit beeldmateriaal was voor haar een inspirerende bron. Ik wil hier nog wel aan toevoegen dat ik haar 'eigen' werk, waar dus geen archiefmateriaal inzit, ook heel interessant vindt. De materiaalkeuze, onderwerpkeuze en het creatieve proces gaan als vanzelf vooraf aan het op een intuïtieve, spontane manier mooie dingen tot stand laat komen.

Dat belooft wat voor Format GAVA 2008, want ik durf wel te stellen dat veel van de beeldkunstenaars die Frank Schaap en ik als curatoren voor dit jaar geprogrammeerd hebben hiervoor niet onder hoeven te doen, dat zullen ze bewijzen en je kunt dat komen bekijken vanaf 21 augustus op het Noorderzon festival.

René Duursma