Herkomst materiaal
Waar komen onze films, video's en audio vandaan? Eigenlijk overal waar ooit av-materiaal gemaakt is. Opdrachtfilms, oral history, concertregistraties, voorlichtingsfilms en amateurfilms, allemaal van heel diverse herkomst.
Diverse musea in de provincie hebben films uit hun collectie bij ons in bewaring gegeven. Voorbeelden hiervan zijn; het Noordelijk Scheepvaartmuseum (o.a. "Vrije vaart", een film die jongens in de jaren 1960 moest overtuigen dat matroos/kustvaarder een prachtig beroep is) en het Veenkoloniaal Museum (bijv. "Veendam, gegroeid uit het veen", gemaakt in opdracht van de Veenkoloniale boerenbond. De film toont de geschiedenis van Veendam tot 1953).
Historische verenigingen brengen hun AV-materiaal ook in bij het GAVA. Ze hebben zelf vaak niet de bewaarmogelijkheden en soms ook niet de afspeelmogelijkheden die het GAVA wel heeft. Meestal krijgen zij een vertoningskopie (dvd, cd of vhs) zodat ze verder onderzoek kunnen doen.
Verder bewaren we het archief van de Groninger Smalfilmclub, dus ook vrij veel films van deze club. Enkele van de filmers worden op deze site uitgelicht.
Een verrijdbare kast in het depot van GAVA
Reclame- of voorlichtingsfilms van bedrijven als Fongers, W.A. Scholten aardappelzetmeelfabrieken, de Suikerunie en CSM worden ook door ons bewaard. Veel scheepswerven hebben de bouw en tewaterlating van hun schepen gevolgd met de camera. Bedrijven, van banketbakkers tot aan steenfabrieken hebben hun productieprocessen in beeld laten brengen.
Daarnaast is er natuurlijk de overheid. Films over de Gemeentelijke Gasfabriek Groningen (en Haren) en films over de Reinigingsdienst (RMH). Voorlichtingsfilms over kinderhygiene en films over de overgang van stadsgas (kolen) naar aardgas. Zo zijn er nog voorbeelden te over.
Videomateriaal is kwetsbaarder dan film. De magnetische laag die de informatie moet vasthouden wordt soms snel aangetast door de tand des tijds. Een videoband verliest al een merkbaar deel van zijn kwaliteit na een jaar of drie. Daarom is het zaak om belangrijk videomateriaal op te sporen en over te zetten naar een andere (digitale) drager.
De laatste jaren komen er steeds meer videoarchieven bij ons in bewaring. Voorbeelden zijn; een deel van het archief van RTV Noord, het U-matic (oud videoformaat) en SVHS archief van OOGTV (in de beginfase van deze stadsomroep maakte men ook provinciaal materiaal), de VHS/SVHS archieven van de Groningse poppodia VERA en Simplon, het USVA film- en videoarchief, het Betamax (oud videoformaat) archief van café de Kar in de binnenstad van Groningen etc.
En natuurlijk zijn er nog steeds de filmers die het filmen als hobby zien. In veel families is er wel een familielid dat ergens nog films op zolder heeft liggen. Deze zijn niet altijd van hoge kwaliteit als het om techniek gaat, maar kunnen wel van cultuurhistorische waarde zijn als het gaat om de inhoud. Soms zijn het ad hoc verslagen van een brand of een krakersactie, meestal familiefeesten of andere belangrijke gebeurtenissen binnen de familie. Deze films zijn wat ons betreft complementair aan de officiële geschiedschrijving. Ze laten zien dat burgers soms met heel andere zaken bezig waren dan de overheid of de pers op dat moment.
Het koude depot
De meeste films worden uiteindelijk opgeslagen in het koude depot onder ideale klimatologische omstadigheden. Dan zijn ze bekeken en verwerkt in onze database. We weten wat er op de film staat en wat de eventuele schade aan de film is (bijv. kabels, gaten in de perforatie, zuurgraad).